| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Krystyna Maria Bochenek z domu Neuman |
| Urodzenie | 30 czerwca 1953, Stalinogród |
| Zgon | 10 kwietnia 2010, Smoleńsk |
| Zawód | dziennikarka, polityk |
| Wykształcenie | Wydział Filologii Polskiej, Uniwersytet Śląski |
| Kariera polityczna | Senator V–VII kadencji; wicemarszałek Senatu VII kadencji |
| Działalność | |
| Media i inicjatywy | Polskie Radio Katowice; Ogólnopolskie Dyktando; popularyzacja zdrowia |
Krystyna Maria Bochenek była rozpoznawalną postacią mediów regionalnych i krajowych oraz aktywną działaczką społeczną. Zyskała opinię promotorki poprawnej polszczyzny i propagatorki profilaktyki zdrowotnej.
Życiorys i wykształcenie
W 1971 ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Katowicach. Studiowała na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. Po ukończeniu studiów podjęła pracę w radiu.
Od 1976 związana była z Polskim Radiem Katowice. Równolegle współpracowała z prasą i telewizją, skupiając się na języku polskim oraz na tematach zdrowotnych.
Działalność medialna i inicjatywy społeczne
Była pomysłodawczynią i organizatorką Ogólnopolskiego Dyktanda, imprezy promującej znajomość języka polskiego, prowadzonej także poza granicami kraju. Przygotowała blisko tysiąc godzin audycji o zdrowiu, w tym radiowy Magazyn Medyczny, a także współtworzyła program telewizyjny Od A do Zdrowia.
Wchodziła w skład Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN i przewodniczyła Komisji Języka w Mediach. Zorganizowała konferencje dotyczące języka legislacji i języka polityków oraz Festiwal Języka Polskiego 2006, który odbył się pod patronatem marszałka Senatu Bogdana Borusewicza (5 tysięcy uczestników).
Angażowała się w akcje charytatywne i prozdrowotne na Śląsku: współtworzyła Wampiriadę, prowadziła akcję profilaktyki raka piersi „Różowa wstążka”, współorganizowała kwestę „Mamo nie płacz” na rzecz Oddziału Hematologii Dziecięcej w Zabrzu oraz licytacje wspierające m.in. Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Inicjowała coroczny „Zjazd Krystyn” dla kobiet noszących to imię.
Jest autorką i współautorką trzech książek: X jubileuszowe Dyktando, Chirurdzy i detektywi oraz Jak Krystyna z Krystyną.
Kariera polityczna
26 września 2004, jako kandydatka bezpartyjna startująca z okręgu katowickiego z ramienia Unii Wolności, wygrała wybory uzupełniające do Senatu, zastępując Genowefę Grabowską. Na koniec tej kadencji należała do koła demokraci.pl.
W 2005 ponownie uzyskała mandat senatorski, zdobywając 53,28% głosów w okręgu — był to najwyższy procentowy wynik wśród kandydatów do Senatu. W wyborach w 2007 po raz trzeci została wybrana do Senatu, otrzymując 255 792 głosy. 5 listopada 2007 objęła stanowisko wicemarszałka Senatu VII kadencji.
W czasie VII kadencji była członkinią Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą oraz wiceprzewodniczącą Parlamentarnego Zespołu ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. Zginęła 10 kwietnia 2010 w katastrofie samolotu Tu-154M w Smoleńsku. 22 kwietnia 2010 została pochowana na cmentarzu przy ul. Henryka Sienkiewicza w Katowicach; jej ciało ekshumowano w nocy z 18 na 19 września 2017 w związku ze śledztwem Prokuratury Krajowej.
Życie prywatne
Była córką Adolfa i Teresy, wnuczką ekonomisty Edwarda Rosego. Miała siostrę Barbarę. Była żoną kardiochirurga Andrzeja Bochenka; miała dwoje dzieci, syna Tomasza i córkę Magdalenę.
Odznaczenia i upamiętnienia
W 2002 otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Po śmierci została odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2011 nadano jej pośmiertnie tytuł „Wielkiego Ambasadora Polszczyzny”.
Otrzymała liczne nagrody dziennikarskie i społeczne, m.in. tytuł „Osobowości Radiowej” w plebiscycie Mistrz Mikrofonu, Nagrodę im. Bolesława Prusa za działania na rzecz poprawności języka oraz nagrody związane z promocją zdrowia i działalnością regionalną.
Jej imieniem nazwano szkołę w Pojana Mikuli na Bukowinie w Rumunii oraz szkołę podstawową w Skoczowie — pierwszą w Polsce placówkę o tej nazwie. W 2011 odsłonięto tablice pamiątkowe w budynku Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 w Katowicach i na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. Została patronką Centrum Kultury Katowice oraz ogólnopolskiego Konkursu Lady D. W 2022 w Galerii Artystów na placu Grunwaldzkim w Katowicach odsłonięto pomnik autorstwa Katarzyny Fober.
