| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Andrzej Stanisław Brożek |
| Urodzenie | 10 listopada 1933, Katowice |
| Śmierć | 19 stycznia 1994, Lüneburg |
| Zawód | ekonomista, historyk, nauczyciel akademicki |
| Kariera | |
| Uczelnie | Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Opolu; Uniwersytet Jagielloński |
| Stopnie naukowe | dr (1961), dr hab. (1968), prof. zwyczajny (1988) |
Andrzej Brożek wykształcił się jako ekonomista i historyk gospodarczy. Przez wiele lat pracował jako wykładowca akademicki i prowadził badania dotyczące m.in. dziejów Górnego Śląska.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Karola i Stefanii z domu Knapik. W czasie wojny uczęszczał do szkoły nazywanej wtedy Hindenburgschule w Katowicach. Po wojnie kontynuował edukację w Prywatnym Liceum Katolickim im. św. Jacka w Katowicach, egzamin dojrzałości złożył jako ekstern 12 czerwca 1950 przed Państwową Komisją Egzaminacyjną.
W latach 1950–1953 studiował nauki ekonomiczne i historię gospodarczą w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. Od 1953 uzupełniał wykształcenie na Uniwersytecie Warszawskim. W 1955 uzyskał magisterium pod kierunkiem prof. Witolda Kuli. Stopień doktora otrzymał w 1961 na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Robotnicy spoza zaboru pruskiego w przemyśle na Górnym Śląsku (1870–1914), przygotowanej pod kierunkiem prof. Kuli.
Kariera akademicka i działalność
W 1962 został adiunktem w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. W 1968 Instytut Historii PAN nadał mu stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Ostflucht na Górnym Śląsku. Rok później objął stanowisko docenta, a w 1979 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Od 1979 pracował w Instytucie Badań Polonijnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Należał do NSZZ "Solidarność" oraz do Związku Nauczycielstwa Polskiego. W 1983 został wybrany do Rady Naukowej Biblioteki Narodowej w Warszawie i pełnił tę funkcję przez dwie kadencje, do 1992 roku. W grudniu 1988 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W 1993 był profesorem wizytującym Uniwersytetu w Lüneburgu, gdzie wykładał historię Polski.
Zmarł w Lüneburgu. Liturgii żałobnej 4 lutego 1994 przewodniczył abp metropolita górnośląski ks. dr Damian Zimoń, obok niego modlił się biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego ks. dr Rudolf Pastucha. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach.
Publikacje i nagrody
Do ważniejszych publikacji Andrzeja Brożka należą:
- Ostflucht na Śląsku (1966)
- Obraz gospodarczy rejencji opolskiej w przededniu wybuchu drugiej wojny światowej (1968)
- Ślązacy w Teksasie (1972)
- Po pięćdziesięciu latach: wokół Stanisława Wasylewskiego i jego „Na Śląsku Opolskim” (1995)
Za działalność naukową otrzymał kilka wyróżnień. W 1967 otrzymał nagrodę zespołową II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W 1976 uhonorowano go Nagrodą Miasta Opola. W 1993 przyznano mu Nagrodę im. Mieczysława Haimana. Po śmierci został wyróżniony Nagrodą im. Wojciecha Korfantego (1994).
