| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 marca 1918, Katowice |
| Śmierć | 9 sierpnia 2000, Wagrain (Salzburg) |
| Zawód | pisarz; scenarzysta; radiowiec; reżyser |
| Edukacja | Wyższa Szkoła Muzyki Kościelnej i Szkolnej w Berlinie; doktorat na Uniwersytecie w Jenie |
| Pracodawca | Radio Bremen |
| Wybrane dzieła | Immer nach Hause; Augenblicke; Die barmherzigen Pferde |
| Nagrody | Andreas‑Gryphius‑Preis (1963); Nagroda Eichendorffa |
| Członkostwa | |
| Wangener Kreis; Kulturwerk Schlesien; Engadiner Kollegium; P.E.N. (Austria) | |
Lutz Besch urodził się w Katowicach. Jego ojciec był lekarzem laryngologiem. Rodzina mieszkała przy Friedrichstrasse 10, a w 1931 przeniosła się do Niemiec.
Życiorys i wykształcenie
Maturę zdał w gimnazjum w Nauen koło Berlina. Uczęszczał tam także na lekcje wiolonczeli u Hermanna Diemera. Następnie studiował w Berlinie w Wyższej Szkole Muzyki Kościelnej i Szkolnej.
W 1940 roku został poważnie ranny podczas kampanii francuskiej. Po rekonwalescencji rozpoczął studia na Uniwersytecie w Jenie, gdzie w 1944 roku obronił doktorat poświęcony Hjalmarlow i Bergmannowi. Przez dwa lata pracował jako asystent uniwersytecki, a później działał jako aktor, doradca dramaturgiczny i reżyser w Erfurcie i Bremie.
Kariera w radiu i telewizji
Od 1951 roku Besch był związany z Radio Bremen. W stacji poznał i zaprzyjaźnił się z austriackim pisarzem Karlem Heinrichem Waggerlem. W latach 1960–1961 pełnił funkcję dyrektora działu, a od 1961 do 1966 był zastępcą dyrektora programowego Radia Bremen. Od 1964 należał do Komisji Historycznej ARD, a do sierpnia 1967 kierował redakcją kultury tej telewizji.
Działalność literacka i nagrody
Jako pisarz skupił się na narracji. Debiutował między innymi tomem "Immer nach Hause", a w 1986 wydał zbiór 52 opowiadań pod tytułem "Augenblicke". Tworzył także sztuki teatralne w latach 1951–1958, słuchowiska radiowe, reportaże i portrety telewizyjne.
W 1963 roku otrzymał Andreas‑Gryphius‑Preis Gildii Artystów w Esslingen za tom "Die barmherzigen Pferde". Był także laureatem Nagrody Eichendorffa. W 1967, z okazji 70. urodzin Waggerla, wydał broszurę "Heinrich Waggerl – genauer betrachtet"; trzy lata po śmierci Waggerla opublikował jego spuściznę.
Przeprowadzka do Wagrain i aktywność towarzyska
W 1968 roku Besch osiedlił się w Wagrain w salzburskim Pongau. Przyczyniła się do tego przyjaźń z Waggerlem. Był członkiem kilku środowisk literackich i kulturalnych, w tym Wangener Kreis, Fundacji Kulturwerk Schlesien, Engadiner Kollegium oraz austriackiego P.E.N.
Zmarł 9 sierpnia 2000 w Wagrain.
