| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Wacław Andrzej Bałuk |
| Urodzenie | 19 września 1935, Katowice |
| Śmierć | 26 stycznia 2022, Warszawa |
| Wykształcenie i tytuły | |
| Liceum | VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (matura 1952) |
| Studia | Wydział Geologii, Uniwersytet Warszawski (ukończenie 1957) |
| Doktorat | 7 marca 1966 — rozprawa "Miocen kotliny Sądeckiej" (promotor Józef Gołąb) |
| Habilitacja | 12 stycznia 1976 — monografia "Lower Tortonian gastropods from Korytnica, Poland" |
| Tytuł profesorski | 1 marca 1994 — profesor nauk o Ziemi |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | geolog, paleontolog, paleozoolog bezkręgowców |
| Praca | Wydział Geologii, Uniwersytet Warszawski; kierownik Zakładu Paleontologii (30 lat) |
| Emerytura | 2005 (aktywność naukowa do 2018) |
| Pochówek | |
| Miejsce | Cmentarz w Konstancinie-Skolimowie, ul. Chylicka |
Wacław Bałuk był uczonym związanym z Uniwersytetem Warszawskim, znanym z badań nad kopalnymi bezkręgowcami. Pracował jako wykładowca i prowadził badania paleontologiczne, szczególnie nad ślimakami dolnotortońskimi.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Katowicach w 1935 roku. Maturę uzyskał w 1952 roku w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie; w jednej klasie uczył się przyszły geolog Andrzej Radwański, z którym później ściśle współpracował naukowo. Studia ukończył na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego w 1957 roku.
Stopień doktora otrzymał 7 marca 1966 roku na podstawie rozprawy „Miocen kotliny Sądeckiej”, której promotorem był Józef Gołąb. Habilitację uzyskał 12 stycznia 1976 roku dzięki monografii zatytułowanej „Lower Tortonian gastropods from Korytnica, Poland”. Tytuł profesora nauk o Ziemi nadano mu 1 marca 1994 roku.
Kariera naukowa i dorobek
Przez trzy dekady kierował Zakładem Paleontologii na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jako specjalista w zakresie paleontologii i paleozoologii bezkręgowców zajmował się m.in. badaniem fauny miocenu, w tym ślimaków dolnotortońskich z Korytnicy.
Był redaktorem naukowym polskiego wydania książki "Bezkręgowce kopalne" autorstwa Ulricha Lehmanna i Gero Hillmera, przetłumaczonej przez Józefa Kaźmierczaka i wydanej przez Wydawnictwa Geologiczne w 1991 roku. Przeszedł na emeryturę w 2005 roku, jednak zachował aktywność naukową aż do publikacji z 2018 roku.
Ostatnie lata i pochówek
Zmarł 26 stycznia 2022 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu w Konstancinie-Skolimowie przy ul. Chylickiej.
