| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jan Paweł Biczycki |
| Data urodzenia | 20 czerwca 1931 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Data zgonu | 18 lutego 1996 |
| Miejsce zgonu | Monachium |
| Zawód | Aktor, reżyser, wykładowca |
| Wykształcenie | Polonistyka, Uniwersytet Warszawski |
| Życie prywatne | Żonaty z Romą Ligocką; syn Jakub |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Leśny w Monachium |
Jan Biczycki związał swoją karierę z teatrem i reżyserią. Był jednym ze współzałożycieli i kierowników artystycznych klubu, który przyczynił się do rozwoju sceny estradowej w Polsce.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył studia na wydziale polonistyki Uniwersytet Warszawski. W czasie studiów pracował jako asystent reżysera w Teatrze Polskim w Warszawie, co zapoczątkowało jego drogę zawodową związaną z inscenizacją i występami scenicznymi.
Kariera teatralna w Polsce
W latach 1955–1957 występował w Teatrze Syrena. W 1957 roku współzałożył klub Stodoła, w którym pełnił funkcję kierownika artystycznego do 1960 roku. W kolejnych latach reżyserował spektakle w wielu teatrach w Polsce oraz współpracował z Teatrem Dramatycznym w Koszalinie w latach 1959–1961.
W sezonie 1962–1963 pracował jako reżyser w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W latach 1964–1965 był związany z warszawskim Teatrem Komedia, gdzie pełnił role reżysera, dyrektora i kierownika artystycznego.
Działalność w Salzburgu i Monachium oraz filmografia
W 1965 roku wyjechał na stypendium Herberta von Karajana do Salzburga. W 1968 roku osiedlił się w Monachium, gdzie występował i reżyserował oraz wykładał na tamtejszym uniwersytecie jako docent. Pozostał w Monachium do końca życia.
W kinematografii występował i grał role epizodyczne w filmach i telewizji. Do wybranych tytułów należą: "Tatort" (1970) jako ksiądz, "Imperativ" (1982), "Róża Luksemburg" (1986) jako August Bebel oraz inne produkcje niemieckie i polsko-niemieckie lat 80. i 90.
Nagrody i wyróżnienia
W 1961 roku otrzymał wyróżnienie za reżyserię przedstawienia Archaniołowie nie grają w bilard Dario Fo w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie na I Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. W 1964 roku nagrodzono go za reżyserię sztuki Niech no tylko zakwitną jabłonie Agnieszki Osieckiej w Teatrze Ateneum na V Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu.
Zmarł w Monachium 18 lutego 1996 roku i został pochowany na Cmentarzu Leśnym w Monachium.
