PORTAL KATOWICKI

INFORMACJE KULTURALNE

Menu

Musimy żyć! Będziemy żyć! Trzeba żyć!

  • Dodano:
  • Kategoria: Teatr

dah_02Teatr istnieć musi i że istnieje w każdych warunkach, wbrew wszelkiej logice i pragmatyce, jest świadectwem ontologicznego bycia – życia, którym jest samym. Wszyscy teoretycy teatru zaczynają zwykle swe wywody od historii społeczności pierwotnych, w których to działaniach upatrują manifestacji teatralnej istoty. Doświadczenia wojny zmieniają ową kulturową perspektywę. Teatr okazał się koniecznością w grupach ludzkich wyzbytych z wszelkich (u)cywilizowanych cech.

Człowiek, pozbawiony wszelkich nadziei i radości, ogołocony, staje przed innymi i sobą samym, pomijając oczywiście możliwość zaistnienia w tej sytuacji relacji Boga. Moment przebrania, gry, zabawy czy sztucznego wzruszenia jest chwilowym, złudnym zbawieniem i politycznym wyzwoleniem. Moc przedstawienia w trudnych okolicznościach i warunkach jaskiniowych nasuwa skojarzenie formy (pra)dziejowej. Pomimo zmian epokowego kostiumu, wizualna narracja prezentuje zawsze człowieka. Egzystencjonalny los ludzkiego przedstawienia (się) na scenie życia świadczy o potędze kulturowego nawyku, który jest (a)historyczny.

 

Na początek herbata
A_PART_for._PawelMrowiecPremiera polska spektaklu "Historia Herbaty" posłużyła za punkt wyjścia 18. Międzynarodowemu Festiwalowi Sztuk Performatywnych A PART, do przeglądowej diagnozy obecnej kondycji sztuki i samego człowieka – teatralnego zwierza. Dah Teatar to fenomen nie artystyczny, a socjologiczny. Zaangażowana społecznie grupa jest zjawiskiem anachronicznym. Epatując słowiańską emocjonalnością, przepełnioną bardzo muzykalną nostalgią, zawodzą na pacyfistyczną nutę pokoju na świecie. Dah Teatar szuka bliskości w kontakcie z drugim człowiekiem, którego (jeszcze i wciąż) potrzebuje. Dla współczesnej egocentryczności, niezależności, samowystarczalności i wygodnej samotności, jest to zjawisko obce. Teatr życia dawno oderwał się od swych wspólnotowych obrzędów i korzeni. Tylko od święta przypomina sobie o swej gatunkowej rodzinie, chwytem odegrania tradycyjnej sceny lub ograniczając się do przekazania chłodnej informacji. Alleluja i amen - fenomenologią i funkcjonalizmem pędu (neo)modernistycznego życia.

 

Potem coś mocniejszego
Dopiero mocniejszy trunek (niż herbata) pobudza akcje i naszą reakcję na dramaturgię rodem z Czechowa. Konsumpcja weszła nam w krew. Upojeni, nażarci i rozleniwieni, siedzimy bezpiecznie zdystansowani i odprężeni, gapiąc się z nudów na cudze tragedie, których już nie przeżywamy.

 

Dah Teatar "Historia Herbaty", 18. Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych A PART, Teatr Rozrywki w Chorzowie, 16.06.2012;

 

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii w celach reklamowych, statystycznych oraz w celu dostosowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników. Korzystanie ze strony oznacza wyrażenie zgody na zapisywanie plików cookies w pamięci Twojej przeglądarki.
Więcej o naszej polityce prywatności oraz zmianie ustawień przeglądarki dowiesz się tutaj.