PORTAL KATOWICKI

INFORMACJE KULTURALNE

Menu

"niż obywatelsk!"

  • Dodano:
  • Autor: Agata Goraj
  • Kategoria: Wystawy

Niż? Oby! Obywatelski, czyli pożądany społecznie, właściwy i należyty jest przykładnemu krajanowi - Michałowi Minorowi. 17 maja o godzinie 18.00 w Galerii Ateneum przy ul. 3 Maja 25 demonstracyjnie zamanifestował on swój ruch obyczajowy. W Polsce nazywa się tak (u)twór dotyczący spraw zwyczajowych. W naszej tradycji trwa mit romantyczny, nader niepraktyczny.

 

"Sorry Polsko"1

 

"Niż obywatelski" obejmuje rozległe obszary nizin społecznych. Jest to, według autora wystawy, znaczy się artysty:

 

"Stan nieświadomego dobrego samopoczucia
w układzie solidarności środowiskowej, korporacyjnej, społecznościowej.
Zjawisko z definicji posiadające wymiar optymistyczny
dla niehonorowych, aroganckich, cynicznych, ryzykantów – pozorantów".

 

Dla zwykłego Kowalskiego nie oznacza to nic dobrego.

 

 Specyficzny niż demograficzny

 

Okresowy spadek liczby obywateli może coś zmieni. Spowodowany działaniem czynnika losowego pokolenia demo związany jest z określoną fazą rozwoju i wynika z ogromnego wpływu oraz napływu czynników nowego systemu. Demo-lud lubuje się w twórczości demo. Sztuka Michała Minora jest plastyczna – głównie malarska, rysunkowa, projektowo-plakatowa i graficzno-warsztatowa. Jej forma zapisu i udostępniania niz-obywatelski wernisazjest demo, czyli demonstracją możliwości i umiejętności twórczych. Ideą demo-sceny jest publiczne wernisażowanie dzieł. Indywidualna wystawa prac wymaga spokojnego policzenia do 10 płóciennych wizji, które wiszą w galerii składu artystycznej broni na antresoli Teatru Lalki i Aktora Ateneum w Katowicach. Wystawiony "niż..." jest paradoksalnie ośrodkiem wysokiego ciśnienia atmosferyki obrazów. Wywołują one nie-pokój, ponieważ są zamkniętym w ramy lochem potworności. Daleko im do "Gołąbka pokoju", a bliżej do zbombardowanej "Guerniki". Pełne paniki wielowątkowe połączenia stanowią montażową technikę malarskiego urzeczywistnienia. Przypominają rozwaloną akcję fabularnie nielinearnego filmu postmodernistycznego. Chaos i nieuporządkowanie (de)konstukcyjne nie jest abstrakcyjne. Wszystko jest "czymś" i do "czegoś" się odnosi, nawet jeśli tego nie znosi (zwłaszcza miernej bierności). Nic nie może istnieć w oderwaniu od świata doświadczonego i przeżytego. Smutne (po)widoki tuziemca to współczesne weduty ze sztafażem. Postacie ludzkie, zwierzęta oraz dodatkowe, poboczne wątki i motywy ożywiają kompozycję dzieła artystycznego. Odnaleźć w nich można prymitywną (nieco afrykańską) manierę zachowania (jak małpa), czyli wpływy dzikiej sztuki rodem z miejskiej dżungli, zwanej ulicą. Streetartowy zawrót głowy nie stroni od dziwnych pomysłów i komiksów. Kreskówkowe figury i litery przekreślają drapieżne pociągnięcia za potraktowaną instrumentalnie gamę barw. Szpetne i brutalne kładzenie farby, kontrastuje z rzetelnym fachem w dłoni. Akademicki instytut obywatelski wykształcił sobie rzecznika praw... oby...!

 

"Lepszy żywy obywatel niż martwy bohater"2

 

Obywatelskość Michała Minora przejawia się w (o)kreślonych zastrzeżeniach do więzi łączącej jednostkę, będącą osobą fizyczną, ze specyficznie rozumianym narodem. Absolwent Wydziału Grafiki ASP w Katowicach, wykładowca z tytułem doktora i stypendysta, to nie żaden konformista. Jego pewność siebie i harda postawa pełna zaangażowania nieco zelżała. Stał się pokorniejszy i mniej waleczny. Jest świadomy swojej osoby i kompetencji (sztuki) prawa. Jego pragnieniem i spełnieniem (się) będzie choćby mikro zmiana powołania ludzi do czynnego działania. Oddany sztuce uważa, że powinien być dostępny (dla odbiorcy), mówić zrozumiale (swoim artystycznym językiem) i ekshibicjonistycznym gestem zasłaniać to ciekawe. Radykalne obnażenie, jak Rejtana uniesienie ma rozbiorowe zakończenie.

 

niż obycia(ł)

 

Minimum obycia to podstawowa zasada współbycia ciała w ramach potężniejszej sztuki ciała obywatelskiego. To nic strasznego! Oby obywatele przyszli zobaczyć minorskie wystawienie! Lepszy wyż niż "niż obywatelski" na ekspo(zycji).


1. Marysia Peszek, Jezus Maria Peszek, Mystic Production 2012.

2. Marysia Peszek, Jezus Maria Peszek, Mystic Production 2012.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii w celach reklamowych, statystycznych oraz w celu dostosowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też korzystać z nich współpracujący z nami reklamodawcy oraz firmy badawcze.

Korzystanie ze strony oznacza wyrażenie zgody na zapisywanie plików cookies w pamięci Twojej przeglądarki. Więcej o naszej polityce prywatności oraz zmianie ustawień przeglądarki dowiesz się tutaj.